Opeens had ik het in mijn hoofd: ik wil naar Schotland! Iedereen vindt het daar mooi, maar ik had nog nooit iemand gesproken die er was geweest. Dus wij hebben de stoute (berg)schoenen aangetrokken en een rondreis geboekt.
Op de heenweg zijn we via IJmuiden met de DFDS boot vertrokken. Die doet er 17 uur over om in Newcastle aan te komen. We hadden een hut geboekt, zodat we uitgerust aan zouden komen. De boot was groot en alles zat er op en aan. Van bioscoop tot casino, van koffiecorner tot 5 sterrenrestaurant. Het eten was vrij prijzig op de boot, dat wel. Samen een buffet waren we ruim 60 euro voor kwijt... Maar... het was wel heel erg lekker!
Oogjes dicht en 's morgens weer uitgerust wakker geworden. Heerlijk geslapen, goed begin van de vakantie!
Aankomst om 10 uur, een uurtje vertraging. We hadden zeker tegenwind?
Het weer was bewolkt, met een t-shirt temperatuur. Toch hoop ik stiekum dat we af en toe een zonnetje te zien krijgen deze vakantie. Maar we weten ook: als je een zonnige vakantie wil, moet je naar het zuiden, en zeker niet naar Schotland!
Dag 1: bestemming Alloa
En dan begint het linksrijden. Meteen al een paar rotondes voor onze kiezen. Gelukkig kwamen we met elkaar coachen (LINKS EIKEL!) een heel eind, maar het wilde niet echt wennen. Op de snelweg was het geen probleem. In Nederland rijd ik immers ook vaak aan de linkerkant van de snelweg :-) En rechts inhalen mag, wat een genot!
In het boekje lezen we dat we naar Alloa moeten. Dit ligt vlakbij Stirling, boven Edinburgh. We zien dat in de buurt van Newcastle Hadrian's wall te zien moet zijn. Geadviseerd werd om de B6318 te volgen, deze military road zou parallel aan Hadrian's Wall lopen. Hoe goed we ook ons best deden, de muur kregen we niet te zien. Bij elk stenen muurtje dachten we de muur te zien, maar toen viel ons op dat elk weiland zo'n stenen muurtje had...
Uiteindelijk de hoop maar opgegeven, geluncht, getankt, boodschappen gedaan bij Tesco en richting onze 1e bestemming gereden: the Oak Hotel in Alloa. We waren van plan de A68 te nemen, maar omdat Roland een beetje moest wennen aan die rotondes, hebben we de A1 maar genomen. Deze weg loopt langs de oostkust richting Edinburgh. En dat was tenslotte ook de kant die we op moesten. Al was volgens de verhalen de A68 route mooier. Je kan nou eenmaal niet alles hebben en we waren ervan overtuigd dat we vast nog wel meer mooie routes zouden vinden.
Tomtom bracht ons netjes naar het hotel. Dit was een typisch Schots hotelletje, dat uit 3 delen en 3 ingangen bestond: een restaurant, een pub en het 'hotel' gedeelte.
Wat ons meteen opviel, en wat ik me herinnerde van hotels in Londen: er ligt dikke vloerbedekking op de trap! Lekker zacht, dat wel! De kamer ziet er prima uit, druk behangetje, maar het bed ligt lekker. In het restaurant hebben we heerlijk gegeten voor nog geen 20 pond samen! We hebben een typisch Schotse maaltijd gegeten: Tikka Masala en lasagne.... Het stond trouwens binnen 5 minuten op tafel. Bij de koffie na kregen we gratis scones. Lekkerrrr!
Na het eten scheen het zonnetje lekker, dus hebben we nog een rondje gelopen door Alloa. In de verte hadden we uitzicht op de bergen, die moesten we morgen maar eens gaan ontdekken.
Op de heenweg zijn we via IJmuiden met de DFDS boot vertrokken. Die doet er 17 uur over om in Newcastle aan te komen. We hadden een hut geboekt, zodat we uitgerust aan zouden komen. De boot was groot en alles zat er op en aan. Van bioscoop tot casino, van koffiecorner tot 5 sterrenrestaurant. Het eten was vrij prijzig op de boot, dat wel. Samen een buffet waren we ruim 60 euro voor kwijt... Maar... het was wel heel erg lekker!
Oogjes dicht en 's morgens weer uitgerust wakker geworden. Heerlijk geslapen, goed begin van de vakantie!
Aankomst om 10 uur, een uurtje vertraging. We hadden zeker tegenwind?
Het weer was bewolkt, met een t-shirt temperatuur. Toch hoop ik stiekum dat we af en toe een zonnetje te zien krijgen deze vakantie. Maar we weten ook: als je een zonnige vakantie wil, moet je naar het zuiden, en zeker niet naar Schotland!
Dag 1: bestemming Alloa
En dan begint het linksrijden. Meteen al een paar rotondes voor onze kiezen. Gelukkig kwamen we met elkaar coachen (LINKS EIKEL!) een heel eind, maar het wilde niet echt wennen. Op de snelweg was het geen probleem. In Nederland rijd ik immers ook vaak aan de linkerkant van de snelweg :-) En rechts inhalen mag, wat een genot!
In het boekje lezen we dat we naar Alloa moeten. Dit ligt vlakbij Stirling, boven Edinburgh. We zien dat in de buurt van Newcastle Hadrian's wall te zien moet zijn. Geadviseerd werd om de B6318 te volgen, deze military road zou parallel aan Hadrian's Wall lopen. Hoe goed we ook ons best deden, de muur kregen we niet te zien. Bij elk stenen muurtje dachten we de muur te zien, maar toen viel ons op dat elk weiland zo'n stenen muurtje had...
Uiteindelijk de hoop maar opgegeven, geluncht, getankt, boodschappen gedaan bij Tesco en richting onze 1e bestemming gereden: the Oak Hotel in Alloa. We waren van plan de A68 te nemen, maar omdat Roland een beetje moest wennen aan die rotondes, hebben we de A1 maar genomen. Deze weg loopt langs de oostkust richting Edinburgh. En dat was tenslotte ook de kant die we op moesten. Al was volgens de verhalen de A68 route mooier. Je kan nou eenmaal niet alles hebben en we waren ervan overtuigd dat we vast nog wel meer mooie routes zouden vinden.
Tomtom bracht ons netjes naar het hotel. Dit was een typisch Schots hotelletje, dat uit 3 delen en 3 ingangen bestond: een restaurant, een pub en het 'hotel' gedeelte.
Wat ons meteen opviel, en wat ik me herinnerde van hotels in Londen: er ligt dikke vloerbedekking op de trap! Lekker zacht, dat wel! De kamer ziet er prima uit, druk behangetje, maar het bed ligt lekker. In het restaurant hebben we heerlijk gegeten voor nog geen 20 pond samen! We hebben een typisch Schotse maaltijd gegeten: Tikka Masala en lasagne.... Het stond trouwens binnen 5 minuten op tafel. Bij de koffie na kregen we gratis scones. Lekkerrrr!
Na het eten scheen het zonnetje lekker, dus hebben we nog een rondje gelopen door Alloa. In de verte hadden we uitzicht op de bergen, die moesten we morgen maar eens gaan ontdekken.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten